اینجا خونه منه

در اين خانه هيچکس غريبه نيست
چرا که  من  آموخته ام  زندگی  را   در فروتنی   و مهر  به پيمايم                    
در رفتار با محبت در کردار امين و خوش برخورد
در دوست  داشتن  وفادار  در  عشق  ثابت قدم
در دوستی صادق و پايدار باشم
نمی گويم هميشه شاد بوده ام !                  
زينهمه گاه شکست دلم                                                                           
گاه هجران ديد،گاه سردی ،گاه ترديدهای
ناباوری،گاه نامردمی
و گاهی کينه ها را تجربه کرد در نگاه آنان که
نمی شناختند دل را
گاه از  زبان  نامهربان رنجيد                                                                   
گاه در بيمهری آشنا و غريبه دلشکسته شد
اما راه انتقام نمی شناخت اين دل
انتقامش دوری جستن  از نامهربانی بود
و رنجاندن ديگری رنجش درونی خويش
زينهمه تنها آموخت  زبان محبت                                                         
دل سنگ را به نرمی می کشاند و بس                                    
زينرو محبت پيشه کرد در نامهربانی ها
ای آشنای غريب
هر انکه هستی قدمت در آشيانهء تنهایی من گرامی باد
که هرآنکه با ماست  يار  ماست