نمی بخشمت ...

 

بخاطر تمام خنده هایی كه از صورتم گرفتی...

بخاطر تمام غمهایی كه بر صورتم نشاندی .... 

نمی بخشمت ....

بخاطر دلی كه برایم شكستی ... 

بخاطر احساسی كه برایم پرپر كردی ...

نمی بخشمت ... 

بخاطر زخمی كه بر وجودم نشاندی ...

بخاطر نمكی كه بر زخمم گذاردی ... 

و می بخشمت بخاطر عشقی كه بر قلبم حك كردی

 

 

سکوت نکرده ام که فراموشت کنم. نمی خواهم که از یادم بروی. اشک

نمی ریزم تا لحظه های نبودنت را ابری کنم. تنها...لحظه های با تو بودن را

مرور می کنم ... و به تو می اندیشم در ابدیت لحظه ها...!!! نمی دانی چه

غمگینم در این تاریکی شب ها چه بی تابانه دلگیرم نمی دانی که گاهی

 عاشقانه با خیالی در تب رویایی تو آرام می گیرم

 

 

 

 روزی که تو مرا تنها گذاری دنیایت را تنها می گذارم

 

 

 روزی که رهایم کنی خلقت را رها می کنم روزی

 

 

 که بگویی دوستم نداری می گریم و می میرم

 

 

 چون در دنیایت به کسی دل نبسته ام ...فقط تو را

 

 

 دارم ای مهربانم با من بمان!!!

 

 

کسی مارا نمی جوید

 

کسی ما را نمی جو ید

کسی ما را نمی پرسد

کسی تنهایی ما را نمی گرید

دلم در حسرت یک دست

دلم در حسرت یک دوست

دلم در حسرت یک بی ریای مهربان مانده است

 کدامین یار ما را می برد تا انتهای باغ بارانی؟؟

 کدامین آشنا آیا

 به جشن چلچراغ عشق دعوت می کند ما را؟

 و اما با توام

ای آنکه بی من

مثل من

تنهای تنهایی

 تو که حتی شبی را هم

به خواب من نمی آیی

تو حتی روزهای تلخ نامردی

 نگاهت

التیام دستهایت را

 دریغ از ما نمی کردی...

 من امشب از تمام خاطراتم با تو خواهم گفت

 من امشب با تمام کودکی هایم برایت اشک خواهم ریخت...

 من امشب

دفتر تقویم عمرم را

به دست عاصی دریای نا آرام خواهم داد

همان دریا که می گفتی

تو را در من تجلی می کند ای دوست

همان دریاکه بغض شکوه هایم در گلوی موج خیزش زخم بر میداشت

 و اما با تو ام

 ای آنکه بی من مثل من

تنهای تنهایی

 کدامین یار ما را می برد

تا انتهای باغ بارانی؟؟؟

 

 

یاد

 

 

 

به تو که فکر میکردم

چشمانم باز بود

ناگه افتادم از بلندای هرچه خاطره !

هزارهزار تکه

حیف نیست ؟

هرچه را که به یادم بود ، بشکنی . . .

من شرمسار هرچه زیبایی ام و عشق

گفته بودی ام که به سراغم نیا

به خدا من که نیامدم

فقط میدانم که داشتم به تو فکر میکردم

 

چشمانم هم باز بود

که ناگه افتادم از بلندای هرچه خاطره . . .

اگر میشکنی یادم را

حتم ، شاید . . . نمیدانم

چشم شیطان کور

گوش شیطان کر

نکند شاید به خاطرت آمده بودم !؟

یا به خاطرم آورده بودی لابد !؟

نگرانم نگران

شاید چندی دگر نباشم

که تکه تکه های این همه باران را به هم وصله کنم . . .

خاک بر سر خاک من

تو هم دریغ ؛

دستم را که نمی گیری . . .

 

 

 

 

نصایح زرتشت به فرزندش

آنچه را گذشته است فراموش کن و بدانچه نرسیده است رنج و اندوه مبر
قبل از جواب دادن فکر کن
هیچکس را تمسخر مکن
نه به راست و نه به دروغ قسم مخور
به شرر و دشمنی کسی راضی مشو
تا حدی که می‌توانی، از مال خود داد و دهش نما
کسی را فریب مده تا دردمندنشوی
از هرکس و هرچیز مطمئن مباش
فرمان خوب ده تا بهره خوب یابی
بیگناه باش تا بیم نداشته باشی
سپاس دار باش تا لایق نیکی باشی
با مردم یگانه باش تا محرم و مشهور شوی
راستگو باش تا استقامت داشته باشی
متواضع باش تا دوست بسیار داشته باشی

برای دیدن نصایح به ادامه مطلب برو

ادامه نوشته

 

"سیزده خط برای زندگی“

یک
دوستت دارم ، نه به خاطر شخصیت تو ، بلکه بخاطر شخصیتی که من در هنگام با تو بودن پیدا میکنم. 

دو

هیچکس لیاقت اشکهای تو را ندارد و کسی که چنین ارزشی دارد باعث اشک ریختن تو نمیشود

سه

اگر کسی تو را آنطور که میخواهی دوست ندارد، به این معنی نیست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد.

چهار 

دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگیرد ولی قلب تو را لمس کند.

پنج

بدترین شکل دلتنگی برای کسی آن است که در کنار او باشی و بدانی که هرگز به او نخواهی رسید.

شش

هرگز لبخند را ترک نکن، حتی وقتی ناراحتی چون هر کس امکان دارد عاشق لبخند تو شود.  

هفت

تو ممکن است در تمام دنیا فقط یک نفر باشی، ولی برای بعضی افراد تمام دنیا هستی.

هشت

هرگز وقتت را  با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند، نگذران.

نه

شاید خدا خواسته است که ابتدا بسیاری افراد نامناسب را بشناسی و سپس شخص مناسب را، به این ترتیب وقتی او را یافتی بهتر می‌توانی شکر گزار باشی.

ده

به چیزی که گذشت غم نخور، به آنچه پس از آن آمد لبخند بزن.

یازده 

همیشه افرادی هستند که تو را می‌آزارند، با این حال همواره به دیگران اعتماد کن و فقط مواظب باش که به کسی که تو را آزرده، دوباره اعتماد نکنی. 

دوازده

خود را به فرد بهتری تبدیل کن و مطمئن باش که خود را می‌شناسی قبل از آنکه شخص دیگری را بشناسی و انتظار داشته باشی او تو را بشناسد. 

سیزده 

زیاده از حد خود را تحت فشار نگذار، بهترین چیزها در زمانی اتفاق می‌افتد که انتظارش را نداری.

 

 

 

 

 

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
مثل آسمانی که امشب می بارد....
و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
و چشمانم را نوازش می دهد
تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم

نامه بي جواب

سلام بهونه قشنگ من براي زندگي
آره باز منم همون ديوونه ي هميشگي
فداي مهربونيات چه مكني با سرنوشت
دلم برات تنگ شده بود اين نامه رو واست نوشت
حال من رو اگه بخواي رنگ گلاي قاليه
جاي نگاهت بد جوري تو صحن چشمام خاليه
ابرا همه پيش منن اينجا هوا پر از غمه

 برو ادامه مطلب. . . . . . . . . . . .

 

ادامه نوشته

خلوت يك شاعر

كاش در دهكده عشق فراواني بود
توي بازار صداقت كمي ارزاني يود
كاش اگر گاه كمي لطف به هم ميكرديم
مختصر بود ولي ساده و پنهاني بود
كاش به حرمت دلهاي مسافر هر شب
روي شفاف تزين خاطره مهماني بود
كاش دريا كمي از درد خودش كم مي كرد
قرض مي داد به ما هرچه پريشاني بود
كاش به تشنگي پونه كه پاسخ داديم
رنگ رفتار من و لحن تو انساني بود
مثل حافظ كه پر از معجزه و الهامست
كاش رنگ شب ما هم كمي عرفاني بود
چه قدر شعر نوشتيم براي باران
غافل از آن دل ديوانه كه باراني بود
كاش سهراب نمي رفت به اين زودي ها
دل پر از صحبت اين شاعر كاشاني بود
كاش دل ها پر افسانه ي نيما مي شد
و به يادش همه شب ماه چراغاني بود
كاش اسم همه دختركان اينجا
نام گلهاي پر از شبنم ايراني بود
كاش چشمان پر از پرسش مردم كمتر
غرق اين زندگي سنگي و سيماني بود
كاش دنياي دل ما شبي از اين شبها
غرق هر چيز كه مي خواهي و مي داني بود
دل اگر رفت شبي كاش دعايي بكنيم ش
راز اين شعر همين مصرع پاياني بود

 

 

 

 

 

 

 

 

وفا

اگردورم زدیدارت دلیل  بیوفایی نیست

وفا آن است که نامت را همیشه زیر لب دارم