نمی بخشمت ...
بخاطر تمام خنده هایی كه از صورتم گرفتی...
بخاطر تمام غمهایی كه بر صورتم نشاندی ....
نمی بخشمت ....
بخاطر دلی كه برایم شكستی ...
بخاطر احساسی كه برایم پرپر كردی ...
نمی بخشمت ...
بخاطر زخمی كه بر وجودم نشاندی ...
بخاطر نمكی كه بر زخمم گذاردی ...
و می بخشمت بخاطر عشقی كه بر قلبم حك كردی
سکوت نکرده ام که فراموشت کنم. نمی خواهم که از یادم بروی. اشک
نمی ریزم تا لحظه های نبودنت را ابری کنم. تنها...لحظه های با تو بودن را
مرور می کنم ... و به تو می اندیشم در ابدیت لحظه ها...!!! نمی دانی چه
غمگینم در این تاریکی شب ها چه بی تابانه دلگیرم نمی دانی که گاهی
عاشقانه با خیالی در تب رویایی تو آرام می گیرم
روزی که تو مرا تنها گذاری دنیایت را تنها می گذارم
روزی که رهایم کنی خلقت را رها می کنم روزی
که بگویی دوستم نداری می گریم و می میرم
چون در دنیایت به کسی دل نبسته ام ...فقط تو را
دارم ای مهربانم با من بمان!!!
در اين خانه هيچکس غريبه نيست